Społeczno-psychologiczne czynniki wypalenia emocjonalnego pracowników misji międzynarodowych w Ukrainie

Abstrakt

Syndrom wypalenia emocjonalnego (zawodowego) to stan wyczerpania emocjonalnego, umysłowego lub też fizycznego, które powstaje w wyniku chronicznego stresu w pracy. Jest ono wynikiem interakcji obiektywnych stresujących wpływów środowiskowych i subiektywnych cech społeczno-psychologicznych pracownika. Teoretycznie analizuje się strukturę, etapy i wskaźniki syndromu wypalenia zawodowego. Badanie czynników przyczyniających się do wypalenia zawodowego przeprowadzono na przykładzie personelu Misji doradczej Unii Europejskiej (EUAM) w Ukrainie. Stwierdzono, że około jedna czwarta z nich ma wysoki integralny wskaźnik wypalenia, który częściej objawia się poprzez depersonalizację i redukcję osiągnięć zawodowych i osobistych, natomiast wyczerpanie emocjonalne jest mniej powszechne wśród naszych badanych. Analiza zależności między wskaźnikami emocjonalnego wypalenia zawodowego a niektórymi wskaźnikami społeczno-psychologicznymi badanych wykazała, że najważniejsze w zapobieganiu jego wystąpieniu wśród naszych badanych są impulsywność, praktyczność i silna motywacja wewnętrzna. Doświadczenie pracy w misjach i takie strategie radzenia sobie ze stresem jak poszukiwanie wsparcia społecznego, działania ostrożne, manipulacyjne, asocjalne i agresywne pozytywnie korelują ze wskaźnikami wypalenia, czyli mogą przyczynić się do jego wystąpienia.