Cechy adaptacji społecznej młodzieży z zaburzeniami funkcji układu mięśniowo-szkieletowego w wyniku dysontogenezy

Autor

  • Inna CZUCHRIJ Kandydat nauk psychologicznych, doktorant, Wydział Ortopedii i Rehabilitacji, Narodowy Uniwersytet Pedagogiczny іm. M.P. Drahomanova, Kijów, Ukraina

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2019.1-I.20

Słowa kluczowe:

młodzi ludzie z zaburzeniami funkcji układu mięśniowoszkieletowego, adaptacja społeczna, porażenie mózgowe u dzieci

Abstrakt

W artykule zaproponowano teoretyczną analizę problemu adaptacji społecznej młodych ludzi z zaburzeniami funkcji układu mięśniowo-szkieletowego w wyniku dysonotogenezy. Ustalono, że na obecnym etapie światowych badań naukowych problem adaptacji społecznej jest opisany w wielu osiągnięciach naukowych, w szczególności jego cechy są określone w pracach G. Ajzenka, A.Bandury, K. Lewina, E. Markariana, L.Filipsa i innych, strukturę i skład opisano w pracach G. Bal, Jeana Piageta, A. Nalchaidjana, S. Rozumy i innych. Cechy szczególne adaptacji społecznej ludzi z ograniczeniem do wykonania czynności życiowych i rola w tym procesie pracy specjalno-korekcyjnej opisane są w dorobku naukowym L. Wygotskiego, W. Zasenko, J. Syniowa, W Syniowa, L. Sołncewa, L. Fomiczowej, A. Szewcowa, M. Szeremet i innych. W literaturze naukowej wyróżnia się zewnętrzne czynniki adaptacji społecznej (elementy środowiska i życia społecznego) oraz czynniki wewnętrzne (indywidualne cechy osobowości). Zgodnie z wynikami analizy teoretycznej i eksperymentalnej ustalono, że z jednej strony u młodych ludzi z zaburzeniami funkcji układu mięśniowo-szkieletowego występuje komplikacja kształtowania cech psychologicznych, które mogą przyczynić się do dobrej adaptacji społecznej. Z drugiej strony, osobliwości środowiska społecznego (strach przed niepełnosprawnością, szereg barier psychologicznych itp.) oraz mało rozwinięte czynniki techniczne i środowiskowe również negatywnie wpływają na proces adaptacji społecznej badanych młodych ludzi.

Bibliografia

Alendar N.Sotsialna adaptatsiia: teoretychnyi aspekt /N.Alendar// Psykholohopedahohichni problemy silskoi shkoly. – 2009. - №28. – S.85-92.

Bocheliuk V. Y., Turubarova A. V. Psykholohiia liudyny z obmezhenymy mozhlyvostiamy. Navch. posib.– K.: Tsentr uchbovoi literatury, 2011. – 264 s.

Invalidnist ta suspilstvo – metodychnyi posibnyk. Za zah.reaktsiieiu Baidy L.Iu., Krasiukovoi-Ens O.V./ Kol.avtoriv: Baida L.Iu., Krasiukova-Ens O.V., Burov S.Iu., Azin V.O., Hrybalskyi Ya.V., Naida Yu.M. – K., 2012. -216s.

V.Kazanska. Podrostok: sotsyalnaia adaptatsyia. Knyha dlia psykholohov, pedahohov y rodytelei. /V.H.Kazanskaia/. – SPb.:Pyter, 2011. –s.286.; s. 23]

Lukashevych M.P. Teoriia i metody sotsialnoi roboty /M.P. Lukashevych, I.Myhovych/. – Kyiv.: 2003.; c.89

Nalchadzhian A.A. Psykholohycheskaia adaptatsyia: mekhanyzmy y stratehyy/ A.A. Nalchadzhian//. – M.: Eksmo, 2010. – 368s. – (Psykholohycheskoe obrazovanye); s.25

Rozum S.Y. Psykholohyia sotsyalyzatsyy y sotsyalnoi adaptatsyy cheloveka. – SPb.: Rech, 2007. – 365s.; s.20

Spetsyalnaia psykholohyia: Ucheb. Posobye dlia stud. Vvushyi.ped.ucheb. zvedenyi /V.Y.Lubovskyi, T.V.Rozanova, L.Y.Solntseva.; pod red.V.Lubovskoho. – 2 e – yzd., yspr. – M.: Yzd.tsent «Akademyia», 2005. – 464s.

Tomchuk M.I., Chukhrii I.V. Psykholohiia materiv, yaki vykhovuiut dytynu z invalidnistiu. – Monohrafiia / M.I.Tomchuk, I.V. Chukhrii – Vinnytsia:VOIPOPP, 2015. – 276s.

Philosophskye problemy teoryy adaptatsyy./Pod red.. H.Y.Tsarehorodtseva. – M., 1975. – s.23.; Markarian E.S. Voprosy systemnoho yssledovanyia obshchestva. – M., 1972. - s.42.

Shyshov S. E. Kompetentosnyi podkhod k obrazovanyiu kak neobkhodymost / S. E. Shyshov, Y. H. Ahapov // Myr obrazovanyia – obrazovanye v myre. – 2001. – № 4. – S. 8–19.; s.11

Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. – New York, 1997.

Opublikowane

2019-03-23

Numer

Dział

BADANIA PSYCHOLOGICZNE: NAUKA I PRAKTYKA