Inteligencja społeczna jako regulator stylów interakcji interpersonalnych studentów
##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:
https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2026.1.03Słowa kluczowe:
inteligencja społeczna, interakcja interpersonalna, style zachowań, studenci, kompetencje społeczne, regulacjaAbstrakt
W artykule analizowano inteligencję społeczną jako mechanizm psychologiczny regulujący style interakcji międzyosobowej studentów. Inteligencja społeczna rozumiana jest jako zdolność integracyjna jednostki do rozumienia sytuacji społecznych, przewidywania zachowań innych oraz wybór efektywnych strategii interakcji.
Badanie empiryczne przeprowadzono z wykorzystaniem Testu Inteligencji Społecznej J.P. Guilforda oraz matodyki pomiaru relacji
interpersonalnych T. Leary’ego. Do analizy danych zastosowano współczynnik korelacji rang Spearmana.
Stwierdzono, że inteligencja społeczna pozostaje w statystycznie istotnych związkach ze stylami interakcji interpersonalnej. Wysoki poziom inteligencji społecznej wiąże się z konstruktywnymi modelami zachowań (życzliwość, współpraca, altruizm), natomiast niski poziom jest powiązany ze stylami agresywnymi, egocentrycznymi oraz zależnymi.
Wykazano, że inteligencja społeczna pełni funkcję regulatora zachowań jednostki w środowisku społecznym.
Bibliografia
1. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman.
2. Goleman, D. (2006). Social intelligence: The new science of human relationships. New York: Bantam Books.
3. Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill.
4. Leary, T. (1957). Interpersonal diagnosis of personality. New York: Ronald Press.
5. Sternberg, R. J. (2020). Intelligence: A systems view. Cambridge: Cambridge University Press.
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Alona OHNEVA
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
_small1.png){kind=logo}
