Cechy anglojęzycznej komunikacji zawodowej oficerów Sił Zbrojnych Ukrainy: aspekt metodyczny

Autor

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2025.4.01

Słowa kluczowe:

anglojęzyczna komunikacja zawodowa, edukacja wojskowa, oficerowie Sił Zbrojnych Ukrainy, anglojęzyczny dyskurs wojskowy, cechy językowe komunikacji zawodowej wojskowych, metodyka nauczania języków obcych, terminologia wojskowa

Abstrakt

Artykuł poświęcono analizie specyfiki anglojęzycznej komunikacji zawodowej oficerów Sił Zbrojnych Ukrainy w kontekście współczesnych wymagań wobec edukacji wojskowej oraz międzynarodowej współpracy wojskowej. Aktualność badań wynika z aktywnej integracji Ukrainy z euroatlantycką przestrzenią bezpieczeństwa, zwiększenia udziału ukraińskich wojskowych we wspólnych ćwiczeniach, misjach pokojowych oraz operacjach wielonarodowych, w których język angielski pełni funkcję podstawowego środka komunikacji zawodowej.
W artykule ukazano specyfikę anglojęzycznej komunikacji zawodowej oficerów, determinowaną funkcjonalnym ukierunkowaniem wypowiedzi, standaryzacją terminologii wojskowej, sformalizowanym charakterem sytuacji komunikacyjnych, koniecznością szybkiego podejmowania decyzji oraz precyzyjnej wymiany informacji. Szczególną uwagę poświęcono analizie typowych sytuacji komunikacyjnych w trakcie służby oraz działalności zawodowej oficerów, zwłaszcza podczas pracy sztabowej, planowania operacyjnego, współdziałania z partnerami zagranicznymi oraz realizacji zadań w środowisku wielonarodowym.
Aspekt metodologiczny badań koncentruje się na ustaleniu zasad i podejść do nauczania komunikacji zawodowej w języku angielskim w systemie kształcenia
specjalistów wojskowych. Wskazano zasadność podejścia kompetencyjnego, komunikacyjno-działaniowego oraz zorientowanego zawodowo, a także integracji kształcenia językowego z przedmiotami specjalistycznymi. Określono rolę materiałów autentycznych, modelowania sytuacyjnego, symulacji ról oraz metody studium przypadku jako skutecznych narzędzi kształtowania obcojęzycznej kompetencji komunikacyjnej oficerów.
Uzyskane wyniki mogą zostać wykorzystane w procesie doskonalenia programów kształcenia językowego oficerów oraz w opracowywaniu metodycznego wsparcia nauczania anglojęzycznej komunikacji zawodowej w wyższych uczelniach wojskowych.

Bibliografia

Bakhov, I. S. (2019). Profesijna inshomovna pidhotovka viiskovosluzhbovtsiv: suchasni pidkhody [Professional foreign language training of military personnel: Modern approaches].

Bihych, O. B. (2017). Metodyka ESP u viiskovii osviti [ESP methodology in military education].

Halai, A. V. (2020). Viiskovyi dyskurs: linhvistychni parametry [Military discourse: Linguistic parameters].

Cabinet of Ministers of Ukraine. (2024). Pro pereliky posad viiskovosluzhbovtsiv… [On the list of military positions requiring English proficiency] (Resolution No. 1522, December 27, 2024). Uriadovyi Kurier, (7).

Kozub, M. O. (2020). Rozvytok inshomovnoi pidhotovky ofitseriv Zbroinykh Syl Ukrainy v umovakh intehratsii do standartiv NATO [Development of foreign language training of officers of the Armed Forces of Ukraine in the context of NATO integration]. Viiskova osvita, (1).

Morska, L. V. (2019). Metodychni zasady formuvannia profesiinoi inshomovnoi kompetentnosti viiskovosluzhbovtsiv [Methodological foundations of professional foreign language competence formation of military personnel]. Pedahohichni nauky, (3).

Sokolova, O. V. (2024). Linhvostylistychni ta zhanrovi kharakterystyky anhlomovnoho viiskovoho dyskursu [Linguostylistic and genre characteristics of English military discourse]. Viiskova linhvistyka, (2).

Yakymchuk, B. P. (Ed.). (2021). Inozemna mova u profesiinii pidhotovtsi viiskovosluzhbovtsiv: teoriia i praktyka [Foreign language in professional military training: Theory and practice]. Kyiv: NUOU.

Allied Administrative Publication AAP-06. (2022). NATO glossary of terms and definitions. Brussels: NATO Standardization Office.

Allied Communications Publication. (2013). Voice procedure. Brussels: NATO Communications and Information Agency.

Allied Joint Publication AJP-3. (2019). Allied joint doctrine for the conduct of operations. Brussels: NATO Standardization Office.

Bureau for International Language Coordination. (2009). Military English versus General English: A comparative analysis. Brussels: BILC.

Bureau for International Language Coordination. (2011). STANAG 6001 Level 4 tutorial: Guidelines for test developers. Brussels: BILC.

Crichton, J., & Candlin, C. (2021). Discourses of military communication. London: Routledge.

Danziger, R. (2019). Military terminology and operational communication: Structural features and evolution. Journal of Military Linguistics, 7(1).

Day, J. (2010). Military English. London: Macmillan.

Foucault, M. (1977). Discipline and punish: The birth of the prison. New York: Vintage Books.

Hall, W., & Cameron, R. (2016). Communication standards in NATO operations: Terminology, interoperability and training. Defence Linguistics Review, 12(2).

Hardy, T. (2018). English for military purposes. Cambridge: Cambridge Scholars.

Hutchinson, T., & Waters, A. (1987). English for specific purposes: A learningcentred approach. Cambridge: Cambridge University Press.

Jones, R. (2020). Genre and procedures in operational military communication. Journal of Military Discourse Studies, 5(1).

Military English Guide. (2025). Version 1.4. Brussels–Warsaw: NATO Partner Training Materials.

NATO. (2010). STANAG 6001 language proficiency levels.

NATO Standardization Agreement. (2014). STANAG 6001: Language proficiency levels. Brussels: NATO Standardization Office.

Van Dijk, T. A. (2008). Discourse and power. London: Palgrave Macmillan.

Walters, J. (Ed.). (2018). English for military purposes: Teaching and testing practices in NATO countries. London: Defence Languages Institute Press.

Opublikowane

2025-12-30