Świadomość narodowa w zakresie bezpieczeństwa informacyjnego społeczeństwa

Abstrakt

We współczesnym świecie, gdzie informacje, które postrzegamy w formie wiadomości lub reklam, rozprzestrzeniają się błyskawicznie, ważną rolę w naszym zdrowiu psychicznym odgrywa stabilność i integralność przekonań. W szerokim sensie, w skali narodu, jest to świadomość narodowa. Te przekonania mogą zostać napastowane przez wroga w celu osłabienia jedności narodu jako całości. Bezpieczeństwo informacyjne państwa musi zapewniać nienaruszalność przekonań narodowych i sprzyjać ich rozpowszechnianiu, przy czym szczególnie interesuje nas proces kształtowania się konsolidacji ukraińskości, który jest głównym czynnikiem zachowania autentyczności narodowej, tożsamości i rozwoju państwowości. Wiele prac współczesnych naukowców Ya. Hrytsaka, S. Boiki, M. Popovycha i V. Baranovskiegopoświęconych jest zrozumieniu sposobów kształtowania się tożsamości narodowej. Ważnymi dla badań są prace P. Kononenki, V. Serhiychuka, którzy doszli do wniosku, że ukształtowanie wspólnej tożsamości obywateli Ukrainy, która powinna łączyć ich w spójny organizm społecznopolityczny, jest jak najbardziej aktualne dla społeczeństwa ukraińskiego [1]. Niniejsza praca ma na celu zbadanie tendencji rozwoju, perspektyw oraz uzasadnienie znaczenia świadomości narodowej w zakresie bezpieczeństwa informacyjnego społeczeństwa. Interesy narodowe opierają się na wartościach narodu – zbiorze ideałów duchowych jego przedstawicieli, w których zostanie odzwierciedlona oryginalność rozwoju historycznego i kultury. Historyczna przeszłość i tradycje narodu, jego zwyczaje i normy zachowania, podania i legendy ludowe utrwalone w formie ustnej i pisemnej, zabytki sztuki i architektury są czynnikami determinującymi kształtowanie się samoświadomości narodowej. Samoświadomość narodowa jest nierozerwalnie związana z funkcjonowaniem języka narodowego, ponieważ język ten stanowi istotny czynnik tożsamości narodu. Samoświadomość narodowa przejawia się w ideach, poglądach, uczuciach, myślach, emocjach, nastrojach, wyrażając treść, poziom i cechy wyobrażeń członków narodu o ich tożsamości i odmienności od przedstawicieli innych społeczności; wartościach i interesach narodowych; powszechnych poglądach na historię narodu, jego stan obecny i perspektywy rozwoju. Problem kształtowania się i rozwoju wspólnej tożsamości ukraińskiej jest ściśle powiązany z problemem zapewnienia bezpieczeństwa informacyjno-psychologicznego obywatelom Ukrainy, co jest kluczowe w warunkach wojny na pełną skalę. Terminowa reakcja na zewnętrzne ataki informacyjne, jednolity system edukacji jako podstawa edukacji i przekazywania dziedzictwa narodowego, wszechstronne rozprzestrzenianie się języka ukraińskiego w całym kraju to kluczowe czynniki ukorzeniania jednolitej świadomości społecznej. Świadomość narodowa, która uogólnia zasady i wartości wyznawane w państwie, jest rdzeniem bezpieczeństwa informacyjnego, takim filarem, na którym opiera się władza i niezłomność narodu, jego zdolność do przeciwstawiania się nieporozumieniom i wrogom oraz podążania drogą zrównoważonego rozwoju. Proces nabywania tożsamości narodowej jest procesem długim, ciągłym, mającym określony kierunek, wspierany przez wewnętrzne instytucje państwa i utrwalany w kodzie narodowym doświadczeniem poprzednich pokoleń.