Zarządzanie zkołą – nauka tolerancji i otwartości kulturowej

Abstrakt

Powszechnie wiadomo, że jednym z najważniejszych celów współczesnego programu edukacyjnego jest przygotowanie młodych ludzi do twórczego życia w XXI wieku. Oczywiście będzie to czas wielkiej współpracy między narodami, ogromnej wymiany ludzi, towarów i idei. Głównym warunkiem efektywnego, twórczego i bezpiecznego życia w takim społeczeństwie jest wysoki poziom tolerancji i otwartości kulturowej. Tolerancja to skłonność do pobłażliwości wobec osób o innych poglądach i strojach, natomiast otwartość kulturowa to skłonność do bycia nie tylko tolerancyjnym, ale i aktywnie zainteresowanym innymi kulturami. Wiele lokalnych społeczeństw europejskich ma jednak w tej dziedzinie wiele problemów. Nacjonalizm jest w Europie wciąż silny i wciąż prowokuje konflikty. Zgodnie z wynikami naszego badania widzimy, że program nauczania w Polsce jest dziś zdecydowanie bardziej otwarty na inne narody i kultury niż w przeszłości (przed II wojną światową i w okresie komunistycznym). Ogólne wyniki niemal każdego uczestnika naszego badania napawają optymizmem — są pozytywne, wskazują, że generalnie zarówno nauczyciele, jak i uczniowie są tolerancyjni i otwarci na inne kultury. Ale niektóre aspekty są mniej optymistyczne. Po pierwsze, badanie pokazuje, że wyniki uczniów są na wyższym poziomie niż wyniki nauczycieli. Oznacza to, że polska szkoła może być raczej przeszkodą niż bodźcem w procesie otwierania się na inne kultury. Po drugie, analiza korelacyjna pokazuje, że istnieje ujemna korelacja między idealizmem a otwartością kulturową wśród uczniów, co wskazuje, że idealistyczne koncepcje młodych ludzi nie są budowane wokół idei międzynarodowej i wielokulturowej wspólnoty, ale raczej wokół bardziej tradycyjnych idei.