Between tradition and progress – temporal orientations in education

Maria GROENWALD

doi:10.38014/ehs-ss.2021.4.05

Autor

Maria GROENWALD Doktor Pedagogiky, Prof. nadzv., Uniwersytet Gdański, Polska

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2021.4.05

Słowa kluczowe:

czas nadany, czas zadany dzielony z innymi, czas zadany własny, paradygmaty dydaktyczne

Abstrakt

Wybrane orientacje temporalne dominujące w edukacji przedstawiono w świetle założeń ontologiczno-epistemologicznych głównych paradygmatów dydaktyki. Tym samym wskazano na powiązania paradygmatu: (1) obiektywistycznego z czasem zadanym; (2) konstruktywistyczno-interpertatywnego z czasem zadanym dzielonym z
innymi; (3) transformatywnego z czasem zadanym własnym. W ujęciu teoretycznym ów model temporalny cechuje trójdzielność, jednak w codziennych praktykach edukacyjnych czas dydaktyczny - co zilustrowano przykładami - przyjmuje formę temporalnej trójjedni.

Bibliografia

Barbour J., 2018, Koniec czasu. Nowa rewolucja w fizyce. Wyd. Copernicus Center Press, Kraków.

Bray M., 2012, Korepetycje. Cień rzucany przez szkoły. Wyd. Wolters Kluwer Polska Warszawa.

Dylak S. i in., 2013, Strategia kształcenia wyprzedzającego. Wyd. Ogólnopolska Fundacja Edukacji Komputerowej Poznań 2013, https://edustore.eu/download/Strategia_Ksztalcenia_Wyprzedzajacego.pdf. Dostęp 26.10.2018.

Filipiak E., 2011, Z Wygotskim i Brunerem w tle: Słownik pojęć kluczowych. Wyd. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz.

Groenwald M., 2018, Wybrane aspekty decydowania przez nauczycieli geografii w świetle paradygmatów dydaktycznych, w: A. Hibszer, E. Szkurłat (red.), Nauczyciel geografii wobec wyzwań reformowanej szkoły. Prace Komisje Edukacji Geograficznej PTG t. 8. Wyd. Komisja Edukacji Geograficznej PTG Sosnowiec.

Grygiel P., 2015, O pracach domowych – czyli, czy więcej znaczy lepiej? http://eduentuzjasci.pl/images/stories/prezentacje/IBE-prezentacja-sesja10-grygiel_prace_domowe.pdf. Dostęp 27 marca 2017. 10.

Jaroszewicz M., 2015, Kryzysowa migracja Ukraińców. „Biuletyn Ośrodka Studiów Wschodnich”. http://www.migracje.uw.edu.pl/publikacje/kryzysowa-migracja-ukraincow. Dostęp 30.10.2018.

Karpińska A., 2015, Ontodydaktyczny wymiar trudności i niepowodzeń szkolnych, „Roczniki Pedagogiczne, t. 7(43) nr 2.

Klus-Stańska D., 2002, Konstruowanie wiedzy w szkole. Wyd. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn.

Koczanowicz L., 2009, Polityka czasu. Dynamika tożsamości w postkomunistycznej Polsce. Wyd. Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław.

Kołakowski L., 1999, Moje słuszne poglądy na wszystko. Wyd. Znak, Kraków s. 130-131.

Kośmider Kośmider J., 2001, Raport „Drugoroczność w drugich klasach gimnazjów”. Wyd. Instytut Spraw Publicznych, Warszawa. http://www.isp.org.pl/files/3786502020843341001117709436.pdf. Dostęp 23.10.2018.

Kozak M. 2018, Emigracja uderza w ukraińską gospodarkę. „Obserwator finansowy.pl”. http://www.wykop.pl/ramka/4299573/emigracja-uderza-w-ukrainska-gospodarke/ dostęp 30.10.2018.

Kruszko K., 2006, Nauka domowa dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wyd. Akademii Podlaskiej, Siedlce.

Kwaśnica R., 2003, Wprowadzenie do myślenia o nauczycielu, w: Z. Kwieciński, B. Śliwerski (red.), Pedagogika akademicka, t. 2. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa.

Lach J., 2003, Drugoroczność, w: J Pilch i in. (red.), Encyklopedia Pedagogiki XXI wieku, t. 1. Wyd. Akademickie „Żak”, Warszawa.

Langa P., 2011, „Spadochroniarz” daleko nie poleci? http:// szkola.wp.pl/kat,121278,title,Spadochroniarz-daleko-nie-poleci,wid,13518850,wiadomosc.html. Dostęp 1.05.2017 r. „Nauka w Australii”. www.polacywsydney.fora.pl/nauka-w-australii,27/system-edukacyjny,65.html. Dostęp 9.10.2018.

Nieczaj-Świederska R., 2004, Nowy wymiar edukacji - e-learning w Australii. „E-mentor” nr 4(6). http://www.e-mentor.edu.pl/artykul/index/numer/6/id/72. Dostęp 2.11.2018.

Niemierko B., 2002, Ocenianie szkolne bez tajemnic. WSiP, Warszawa.

Piotrowska I., Cichoń M., 2015, Multimedia i e-podręczniki w kształceniu młodzieży pokolenia cyfrowego, w: A. Hibszer, E. Szkurłat (red.), Technologie informacyjno-komunikacyjne w kształceniu geograficznym. Założenia teoretyczne, diagnoza, wykorzystania. Prace Komisje Edukacji Geograficznej PTG t. 4. Wyd. Komisja Edukacji Geograficznej PTG Łódź.

PISA 2012 Results: What Makes Schools Successful https://www.oecd-ilibrary.org/education/pisa-2012-results-what-makes-a-school-successful-volume-iv_9789264201156-en. Dostęp 10.10.2018.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka. http://www.unesco.pl/fileadmin/user_upload/pdf/Powszechna_Deklaracja_Praw_Czlowieka.pdf. Dostęp 2.11.2018.

Sadoń Osowiecka T., 2009, Konstruowanie wiedzy geograficznej w klasach gimnazjalnych. Możliwości i zaniedbania. Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków.

Szulakiewicz M., 2011, Czas i to co ludzkie. Szkice z chronozofii i kultury. Wyd. Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń.

Wilczyńska-Wołoszyn M., 2014, Edukacja geograficzna w australijskim systemie kształcenia, w: E. Szkurłat, A. Głowacz (red.), Edukacja geograficzna na świecie i w Polsce – wybrane problemy. Prace KEG PTG t. 3. Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.