Creativity of a future English language teacher as basis of professional improvement

Wira CZORNOUS

doi:10.38014/ehs-ss.2021.3.11

Autor

Wira CZORNOUS Candidate of Pedagogical Sciences, Associate Professor of Social Scinces and Humanities Department Communal Institution of Higher Education «Rivne Medical Academy», Rivne, Ukraine https://orcid.org/0000-0003-3756-1269

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2021.3.11

Słowa kluczowe:

twórczość pedagogiczna, osobowość twórcza, aktywność twórcza, samorealizacja, przyszły nauczyciel, samorealizacja, przyszły nauczyciel

Abstrakt

Artykuł rozważa teoretyczne i metodologiczne zasady badania twórczości w naukach psychologiczno-pedagogicznych. Podano rozumienie twórczości jako wewnętrznej struktury i zespołu mechanizmów działań poszukiwawczych oraz osobowości twórczej jako jednostki. Twórczość definiowana jest jako działalność produkcyjna, w wyniku której powstaje nowy produkt, który wyróżnia się nowością i oryginalnością. Jednocześnie twórczość jest opisywana jako sensowne, użyteczne, ciekawe, przystępne i harmonijne, skuteczne rozwiązanie problemów, konfliktów, a także sposób na samorealizację i wyrażanie własnej osobowości. Przeanalizowano specyfikę kształcenia przyszłego kreatywnego nauczyciela języka obcego w warunkach modernizacji edukacji. Określono główne cechy twórczego
nauczyciela. Sprecyzowano zadania stojące przed współczesnym kreatywnym nauczycielem języka obcego. Nacisk kładzie się na potrzebę wykorzystania gier dydaktycznych do rozwijania zdolności twórczych uczestników procesu edukacyjnego. Przeanalizowano główne aspekty kształtowania twórczej, aktywnej osobowości współczesnego nauczyciela; uwzględniono psychologiczne i pedagogiczne uwarunkowania rozwoju twórczości pedagogicznej u studentów kierunków pedagogicznych. Udowodniono, że aktywność twórcza jest ważnym warunkiem rozwoju współczesnych nauczycieli języków obcych.

Bibliografia

Bihych O. (2006). Teoriia i praktyka formuvannia metodychnoi kompetentsii vchytelia inozemnoi movy pochatkovoi shkoly. Navchalnyi posibnyk. Kyiv: Lenvit, 2006. 200 s.

Voloshchuk I. (1998). Metody rozvytku tvorchykh zdibnostei uchniv molodshoho shkilnoho viku. Ridna shkola. 1998. № Z. S. 29 - 51.

Danylenko L. (1996). Formuvannia ta rozvytok tvorchoho potentsialu pedahohichnoho kolektyvu. Ridna shkola. 1996. № 10. S. 28 – 32.

Zahviazynskyi V. (1988). Pedahohycheskoe tvorchestvo uchytelia. Sov. pedahohyka. 1988. № 1. S. 70-75.

Romenets V. (2004). Psykholohiia tvorchosti: navchalnyi posibnyk dlia stud. vuziv. 3-tie vyd. Kyiv: Lybid, 2004. 287 s.

Sysoieva S.O. (2006). Osnovy pedahohichnoi tvorchosti: pidruchnyk. Kyiv: Milenium, 2006. 346 s.

Sydorenko T. (2001). Tvorchist u diialnosti vchytelia. Ridna shkola. 2001. № 5. S. 55-57.

Spyrkyn A. (2000). Fylosofyia. Moskva: Hardaryky, 2000. 368 s.

Surovtseva R. (2003). Rozvytok indyvidualnoho styliu diialnosti yak umova innovatsiinoi pidhotovky maibutnoho vchytelia. Vyshcha osvita Ukrainy. 2003. № 3. S. 82-84.

Furman A. (2007). Teoriia navchalno-problemnykh sytuatsii: psykholohodydaktychnyi aspekt. Monohrafiia. Ternopil: Aston, 2007. 164 s.