Cechy opracowania programu korekcyjnego dla nastolatków z objawami zaburzeń psychosomatycznych
##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:
https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2020.3-2.02Słowa kluczowe:
psychosomatyka, zaburzenia psychosomatyczne, zaburzenia nerwicowe, przejaw emocjonalny, zachowania afektywne, program korekcyjny, dorastanieAbstrakt
Aktualność badania wiąże się z koniecznością zbadania specyfiki zaburzeń psychosomatycznych w okresie dojrzewania, które są niedostatecznie zbadane i wymagają bardziej dogłębnych badań, w szczególności opracowania kompleksowego programu obejmującego system ćwiczeń treningowych do przezwyciężania zaburzeń psychosomatycznych, które przejawiają objawy nerwicowe w okresie dojrzewania. Problem badania relacji psychosomatycznych jest jednym z najtrudniejszych problemów współczesnej psychologii i medycyny, mimo że ścisły związek między psychicznym a somatycznym jest badany od kilku stuleci. Uraz psychiczny jest wiodącą przyczyną rozwoju i powstawania nerwic, o jego patogennym znaczeniu decyduje złożona interakcja z wieloma innymi czynnikami, które są wynikiem życia jednostki, kształtowania się jego ciała i osobowości, zwłaszcza w okresie dojrzewania. Celem artykułu było zbadanie cech zaburzeń psychicznych, a także opracowanie programu dla młodzieży z objawami zaburzeń nerwicowych. Przedmiotem badań jest specyfika przejawiania się zaburzeń psychicznych i objawów nerwicowych w okresie dojrzewania. Współczesna młodzież jest narażona na różnego rodzaju stresory, wpływ informacji audiowizualnych, przeciążenie w szkole, dodatkowe zajęcia, egzaminy, a szczególnym problemem jest zmiana jakości życia i rozpowszechnienie alkoholizmu, palenia tytoniu, toksykomanii, zwłaszcza narkomanii wśród młodzieży. Kompleks tych czynników ma negatywne konsekwencje zarówno na poziomie psychologicznym, jak i fizycznym. Większość autorów badających przyczyny chorób psychosomatycznych dostrzega ważną rolę rodziców w rozwoju dzieci zdrowych psychicznie i fizycznie. Wiele badań podkreśla rolę wczesnych relacji matka-dziecko w powstawaniu patologii psychosomatycznej. Różne naruszenia tej relacji zwykle prowadzą do nieprawidłowości w rozwoju dziecka. (M. Mahler, E. T. Eidemiller, Justitskis, D. Winnicott, M. Klein). Rozważono wyniki badań empirycznych, których celem była identyfikacja objawów zaburzeń psychosomatycznych. Zastosowano następujące metody: obserwacja, kwestionariusze oraz techniki: diagnostyka zaburzeń nerwicowych w okresie dorastania (DON), diagnoza poziomu lęku szkolnego Phillipsa, „Nieistniejące zwierzę” M.Z. Drukarewycz. Określono osobliwości opracowania i aprobacji programu korekcyjnego, który ma na celu redukcję objawów redukcję objawów neurotycznych w okresie dojrzewania. Zadania programu korekcyjnego: poszukiwanie interakcji młodzieży ze społeczeństwem, znajdowanie i testowanie umiejętności skutecznego reagowania na bodźce zewnętrzne; podniesienie poziomu samooceny; usuwanie napięcia emocjonalnego; zmniejszenie niepokoju. Uzyskane wyniki potwierdzają możliwość zmniejszenia objawów nerwicowych u młodzieży. Pomagają również opóźnić lub całkowicie zatrzymać ewentualne zaburzenie osobowości.
Bibliografia
Aleksander Franc. (2002). Psihosomaticheskaya medicina: Principy i prakticheskoe primenenie / F. Aleksander. M.: ESKIMO-Press, 2002. 352 s.
Verenich N. (2004). Osoblyvosti tryvozhnosti suchasnykh pidlitkiv /N. Verenich//Pidlitok: yak yomu dopomohty. K., 2004. S.60-65.
Isaev, D.N. (2005). Emocional'nyj stress: psihosomaticheskie i somatopsihicheskie rasstrojstva u detej. SPb.: Rech', 2005.
Kulakov S. (2003). Osnovy psihosomatiki. SPb.: Rech', 2003. S. 288
Oorzhak A.Yu. (2019). Osobennosti psihosomaticheskih rasstrojstv v podrostkovom vozraste. Tekst : neposredstvennyj, elektronnyj // Molodoj uchenyj, 2019. № 47 (285). S. 462-464. URL: https://moluch.ru/ archive/285/64257/
Mel'nik E.V. (2016). Psihosomaticheskie zabolevaniya: faktory riska, vyyavlenie, profilaktika: Uchebnoe posobie. Chelyabinsk: Aktivist, 2016. 123 s.
Nykonenko Yu.P. (2016). Klinichna psykholohiia. Navchalnyi posibnyk. Kyiv: KNT, 2016. 369 s.
Psihodiagnosticheskaya metodika dlya opredeleniya nevroticheskih i nevrozopodobnyh narushenij (ONR). Posobie dlya vrachej i psihologov / pod red. B.D. Karvarsarskogo. SPb., 1998. 38 s.
Richkova N.A. (1998). Povedenie: Narushenie u podrostkov: diagnostika, korrekciya i psihoprofilaktika. M., 1998.
Smulevich A.B. (1999). Psihosomaticheskie rasstrojstva (klinika, epidemiologiya, terapiya, modeli medicinskoj pomoshchi) / A.B. Smulevich, A.L. Syrkin, V.N. Kozyrev// ZHurnal nevropatologii i psihiatrii. 1999. T.99. №4. S. 4-16.
Fesenko YU.A., Garbuzov V.I. (2020). Detskaya i podrostkovaya psihoterapiya. Nevrozy detej / YU.A. Fesenko, V. I. Garbuzov // Uchebnoe posobie dlya SPO, 2-e izdanie. Moskva: «Yurajt», 2020.
Horni K. (2000). Nevroticheskaya lichnost' nashego vremeni; Samoanaliz: [per. s angl.] (obshch. red. G.V. Burmenskoj). Moskva, Progress, 2000.
Bar-Tal, Y., Shrira, A., & Keinan, G. (2012). The Effect of Stress on Cognitive Structuring. Personality and Social Psychology Review, 17(1), 87–99. https:// doi. org/10.1177/1088868312461309
Dobiała, E., (2020) Positive Group Psychotherapy, in book: Positive Psychiatry, Psychotherapy and Psychology. https://doi.org/10.1007/978-3-030-33264-8_22
Steinert, SV, Lishner, DA, Vitacco, M.J., and Hong, P.J. (2017). Conceptualizing Successful Psychopathy: Developing a Model of Mild Expression. Aggression and Aggressive Behavior, 36, 44-51. https://doi.org/10.1016/j.avb.2017.07.005
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2020 Iryna ROZINA

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.



_small1.png)

