Praktyczne wdrożenie systemu edukacji włączającej i jego wpływ na rozwój i socjalizację dzieci potrzebujących korekty rozwoju psychofizycznego

Abstrakt

Problem specjalnej i integracyjnej edukacji dzieci ze specjalnym rozwojem psychofizycznym jest dość istotny w Ukrainie i wymaga znacznej uwagi, ponieważ liczba takich dzieci rośnie z każdym rokiem. Ponad 160 000 dzieci w Ukrainie (od urodzenia do 18 lat) potrzebuje wsparcia. Aktualność tego tematu wynika z faktu, że ostatnio szybko rośnie zainteresowanie naukowe problemem edukacji włączającej jako procesu zapewniania równych praw do uzyskania usług edukacyjnych dla dzieci o różnym poziomie rozwoju psychofizycznego w miejscu zamieszkania w sprzyjających warunkach szkoły średniej. A to z kolei wymaga odpowiedniego wsparcia metodologicznego, pedagogicznego i psychologicznego. W rzeczywistości możemy stwierdzić, że edukacja włączająca w Ukrainie jest w większości spontaniczna. W szczególności znaczna część dzieci ze specjalnym rozwojem psychofizycznym w okresie przedszkolnym nie otrzymuje niezbędnych efektów edukacyjnych i korekcyjno-kompensacyjnych z powodu braku opieki korekcyjnej w nowoczesnym systemie przedszkolnym. Jednak termin „włączenie” oznacza nie tylko zapewnienie edukacji dzieciom o specjalnych potrzebach rozwoju psychofizycznego, ale także ich przestrzenne umieszczenie w grupie ogólnokształcącej przy odpowiednim zapewnieniu powodzenia procesu edukacyjnego. Dlatego, aby integracja (włączenie) była skuteczna, samo środowisko, w którym znajduje się dziecko niepełnosprawne umysłowo i fizycznie, musi się zmienić. Ponadto należy pamiętać, że edukacja włączająca łączy w sobie szereg wartości, zasad i metod mających na celu zapewnienie skutecznego i wysokiej jakości kształcenia dla wszystkich uczniów, biorąc pod uwagę potrzeby każdego z nich. Celem artykułu jest przedstawienie wyników badania praktycznego wdrożenia eksperymentalnego modelu systemu edukacji włączającej i jego wpływu na rozwój i socjalizację przedszkolaków z zaburzeniami psychofizycznymi. W wyniku badań udowodniono, że skuteczność praktycznej realizacji modelu wynika z zestawu etapów techniki jego wprowadzania w warunkach ogólnokształcącej placówki przedszkolnej w celu kształtowania w społeczeństwie tolerancyjnego stosunku do osób potrzebujących korekty rozwoju psychofizycznego.