Haydegger i Sartr: Ja, Inni i Ludzie w kontekście problemu edukacji

Abstrakt

Artykuł porównuje interpretację relacji między Mną, Drugim i Ludźmi w egzystencjalizmie Heideggera i Sartre'a. Dla Heideggera Inny staje się poplecznikiem, obszar, który jest determinowany przez wykonanie sprawy. Opieka jest przed-dentystyczna, więc nie można tego rozważyć. Orientacja to identyfikacja relacji między miejscami, więc osoba musi zachować dystans. Jego konieczność wiąże się z tym, że Ja Jestem na terenie Ludzi. Impotencja Jaźni wynika z faktu, że nie można ustalić, kim są Ludzie. W rezultacie każda osoba stara się być niewidzialna, ukryć się. W przeciwieństwie do Heideggera, Sartre bada Ja jako niezależną istotę, która polega na dialektycznym związku z Innym. Dlatego to zależy od nauczyciela, jako Innego, jakiego rodzaju Ja ucznia będę. Wpływ Innego tłumaczy się spojrzeniem, które wyjaśnia: kto jest kim. Dlatego nauczyciel ma okazję zawstydzić dzieci. Z jego pomocą dziecko może zobaczyć swoją wyjątkowość i wyjątkowość, innymi słowy, stać się osobą.