Przeksztacenie europejskiej edukacji rzemieślniczo-artystycznej w edukację projektową

Autor

  • Ałłа DIACZENKO Kandydat nauk pedagogicznych, profesor nadzwyczajny, Wydział Wzornictwa Przemysłowego i Informatyki, Kierownik Doctorantury Państwowej Akademii Sztuk Użytkowych i Projektowania w Kijowie by Mychajło Boychuk, Kijów, Ukraina

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2019.3-II.13

Słowa kluczowe:

nauczanie, sztuka, artysta, specjalista, projektowanie artystyczne, szkolenie zawodowe

Abstrakt

Artykuł określa istotę pojęć "edukacja rzemieślniczo-artystyczna", "projektowanie", "edukacja projektowa". Rozważany jest proces transformacji edukacji rzemieślniczo-artystycznej w okresie Średniowiecza (dominującą formą procesu edukacyjnego było „nauczanie demonstracyjne”, występujące w postaci „wiedza - umiejętność”, przekazywan jedynie poprzez nabycie określonego zestawu umiejętności praktycznych), Renesansu (artyści byli szkoleni w specjalistycznych instytucjach - akademiach, w których celem edukacji było wykształcenie jasnej osobowości twórczej, a zamiast rzemieślniczego „wkuwania” studenci otrzymywali zarówno profesjonalną, jak i głęboką wiedzę teoretyczną) i Oświecenia (w wyniku podziału zawodów edukację zaczęto postrzegać nie jako proces zdobywania powszechnej wiedzy, ale jako system pewnego zestawu informacji i umiejętności zawodowych). Wyjaśniono podstawowe etapy przekształcenia europejskiej edukacji rzemieślniczo-artystycznej w edukację projektową (Anglia - działalność Royal College of Arts - światowy lider w szkoleniu projektantów); Francja - utworzenie Instytutu Estetyki Technicznej, pomyślanej jako organizacja pozarządowa, której celem jest zjednoczenie wysiłków przedstawicieli różnych środowisk mające na celu rozwój i promocję designu; Niemcy - działalność szkoły Bauhaus; Włochy - szkolenie projektantów według „modelu włoskiego” wyróżniało się pluralizmem autorskich koncepcji pedagogicznych oraz brakiem powszechnie przyjętego podejścia do zrozumienia celów, środków i metod edukacyjnych). Należy zauważyć, że jedną z głównych innowacji pierwszych szkół projektowania były kursy propedeutyczne. Kursy te nie tylko testowały nowe formy uczenia się studentów, ale także rozwijały naukowe podstawy formacji artystycznej. W propedeutycznym modelu opanowanie działalności projektowej następuje drogą przejścia od ogólnych sformalizowanych środków kompozycyjnych i metod kształtowania przestrzennego do kolejnego stopniowego wypełniania się określonymi warunkami i czynnikami. Wyróżniono czynniki determinujące treść szkolenia zawodowego projektantów. Podano charakterystyczne cechy nowoczesnego europejskiego systemu edukacji projektowej.

Bibliografia

Aronov, V.G. (1986). Traditsii dizaynerskogo obrazovaniya v Velikobritanii [Traditions of design education in Great Britain]. Podgotovka dizaynerov za rubezhom, 50, 13-28 [in Russian].

Danilenko, V.Ya. (2003). Dizayn [Design]. Harkiv : HDADM [in Ukrainian].

Koveshnikova, N.A. (2009). Dizayn: istoriya i teoriya [Design: history and theory]. Moskva : Izdatelstvo «Omega-L» [in Russian].

Kurerova, G.G. (1993). Italyanskaya model dizayna : proektno-poiskovyie kontseptsii vtoroy polovinyi XIX veka [Italian design model: design-search concepts of the second half of the twentieth century]. Moskva : VNIITE [in Russian].

Medvedev, V.Yu. (2004). Rol dizayna v formirovanii kulturyi [The role of design in the formation of culture]. SPb. : SPGUTD [in Russian].

Sinishin, L.O. (2015). Peredumovi stanovlennya hudozhno-promislovoyi osviti Galichini v istoriko-pedagogIchnomu konteksti kintsya XIX stolittya [Prerequisites for the formation of art and industrial education in Galicia in the historical and pedagogical context of the late nineteenth century]. Osvitologichniy diskurs, 4 (12), 207–217 [in Ukrainian].

Timenko, V.P. (2010). Pochatkova dizayn-osvita: teoriya i praktika formuvannya konstruktivnih umin osobistosti : monografiya [Elementary design education: theory and practice of forming constructive personality skills]. Kiyiv : Pedagogichna dumka [in Ukrainian].

Tyagur, V.M. (2013). Rozvitok profesiynoyi hudozhno-promislovoyi osviti v Nimechchini (persha polovina XX st.) [Development of professional art-industrial education in Germany (first half of the twentieth century)]. Extended abstract of candidate’s thesis. Kiyiv [in Ukrainian].

Fursa, O.O. (2011). Problema kontseptsiyi rozvitku dizayn-osviti v suchasnomu osvitnomu prostori [The problem of the concept of development of design education in the modern educational space]. Naukovi zapiski Vinnitskogo derzhavnogo pedagogichnogo universitetu imeni Mihayla Kotsyubinskogo : zb. nauk. prats, 35, 41–47 [in Ukrainian].

Fursa, O.O. (2011). Rozvitok dizayn-osviti v Ukrayini i zarubizhzhi: istorikoporivnyalniy aspect [Development of design education in Ukraine and abroad: historical and comparative aspect]. Porivnyalna profesiyna pedagogika : nauk. zhurnal, 2, 112–124 [in Ukrainian].

Opublikowane

2019-11-30