Współczesny taniec jako składnik edukacji fizycznej studentów

Autor

  • Ludmiła MOWA Kandydat Nauk Psychologicznych, Docent Wydziału Choreografii Współczesnej Narodowego Uniwersytetu Kultury i Sztuki w Kijowie, Docent Wydziału Choreografii i Sportów Tańca Narodowego Uniwersytetu Wychowania Fizycznego i Sportu Ukrainy, Kijów, Ukraina

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2019.3-I.02

Słowa kluczowe:

wychowanie fizyczne, technika tańca współczesnego, spójne oddychanie, zasady organizacji ruchu

Abstrakt

Dzisiaj we współczesnym świecie podstawowa ludzka potrzeba rozwoju własnego ciała i utrzymania jego zdrowia i kształtu jest kwestią aktualną. Jednym z najważniejszych warunków harmonii, pełnego życia, samorealizacji jednostki jest jej zdrowie. I to właśnie wychowanie fizyczne ma na celu stworzenie zdrowej, fizycznie pełnowartościowej osobowości, funkcjonalną poprawę organizmu. Taniec jest integralną częścią ludzkiej kultury plastycznej. Edukacja kultury taneczno-plastycznej rozpoczyna się od poznania i rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego tancerza. Przede wszystkim studenci muszą nauczyć się jakościowo, anatomicznie poprawnie i świadomie wykonywać podstawowe ćwiczenia i ruchy taneczne. W naszym rozumieniu technika tańca współczesnego (post postmodernistyczna) to technika, która opiera się na naturalnych prawach funkcjonowania organizmu, dotyczących organizacji ruchu i oddychania. Uwolnienie mięśni od nadmiernego stresu i aktywacja powięziowego poziomu przy organizacji ruchu, naturalna anatomiczna praca stawów i ich wzmocnienie, struktura wzajemnych zależności ciała – wszystko to musi poprzedzać opanowanie technicznego materiału tanecznego, jako jakościowy trening fizyczny studenta do dalszego opanowania dyscyplin zawodowych. Właśnie dlatego, naszym zdaniem, współczesny student-tancerz musi być świadomy swojego ciała w kategoriach następujących parametrów: w jaki sposób zorganizowany jest ruch człowieka, osobliwości budowy poruszających się części szkieletu (stawów), zrozumienie w jaki sposób ciało porusza się w przestrzeni, czym jest środek ciężkości ciała, w jaki sposób zorganizowane jest poruszanie się ciała z niższego do wyższego poziomu w przestrzeni, co jest podstawą do zrozumienia i wyćwiczenia własnego ciała, i dlaczego właśnie oddychanie uznaje się za pierwszy punkt w nauczaniu tańca współczesnego, czym są powięzi i dlaczego tak wielu doświadczonych tancerzy-wykładowców o nich mówi na swoich zajęciach, jak podłoga pełni rolę partnera i umożliwia poczuć strefy przeciążenia we własnym ciele podczas ruchu, czym są BF (Bartenieff Podstawy) i LMA (analiza ruchu według Labana) itp.

Bibliografia

Lukyanova, E.A. Breathing in Choreography: Tutorial. – 4th ed., Sr. - SPb.: Publishing house "Lan’"; Publishing house "Planeta Muzyki", 2018. – 184 p. – (Books for institutions of higher education. Specialized literature) (in Russian)

Bernstein, N.A. The Physiology of Movements and Activity / N.A. Bernstein. – M.: Nauka, 1990. – 392 p. (in Russian)

Gazarova, E.E. Body and Physicality: Psychological Analysis [Electronic resource] / Elena Eduardovna Gazarova // Telesnost.ru. – 30.04.2005. – Access mode: http:// telesnost.ru/veblog/nashi_avtory/gazarova_elena_eduardovna.htm

Girshon, A. Kinesphere: The Movement Space [Electronic resource] / A. Grishon // Alexander Girshon website. - Access mode: http:// old.girshon.ru/www. dancetrio/Articles/spheare.htm (in Russian)

Mazel, V.Kh. Theory and Practice of Movement. Advice from a Musician and a Doctor. - SPb.: Composer St. Petersburg, 2010. - 200 p. (in Russian)

Opublikowane

2019-09-27

Numer

Dział

INNOWACJE PEDAGOGICZNE W EDUKACJI: HISTORIA I PRZYSZŁOŚĆ