Rola podejścia ucieleśnienia w zwiększaniu kreatywności w procesie kształtowania kompetencji zawodowych przyszłych psychologów

Autor

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.38014/ehs-ss.2024.4.01

Słowa kluczowe:

podejście ucieleśnienia, kreatywność, przyszli psychologowie, ucieleśnione poznanie, ucieleśnione doświadczenie, kompetencje emocjonalne, kompetencje zawodowe

Abstrakt

Współczesne społeczeństwo stawia przed psychologami nowe oczekiwania, spośród których kluczowy jest rozwój kompetencji nie tylko decydujących o profesjonalizmie psychologa, ale także odpowiadających dynamice zmian w społecznych, kulturowych i innych obszarach życia społecznego. W tym kontekście interesujące jest rozważenie innowacyjnego podejścia do kształcenia przyszłych psychologów poprzez integrację podejścia ucieleśnienia i kreatywności.
W artykule omówiono teoretyczne i metodologiczne aspekty relacji pomiędzy podejściem do ucieleśnienia a kreatywnością, w szczególności podkreślając ich wpływ na rozwój kompetencji zawodowych psychologa. Podkreślono znaczenie doświadczeń cielesnych w procesach poznawczych, rozumieniu emocjonalnym, tworzeniu nowych koncepcji i wzmacnianiu zdolności refleksyjnych. Analiza ta wskazuje na istotną funkcję interakcji cielesnych, poznawczych, społecznych i genderowych w rozwoju kompetencji emocjonalnych i myślenia adaptacyjnego, czyli dwóch podstawowych elementów składających się na kompetencje zawodowe psychologa.
W artykule stwierdzono, że doświadczenie ucieleśnione odgrywa kluczową rolę w przyswajaniu nowych metod interakcji zawodowej, zwłaszcza w kontekstach związanych z traumą i dynamiką interpersonalną.
Autorki podkreślają, że kreatywność wynika głównie z doświadczeń sensomotorycznych, sugerując, że podejście ucieleśnienia stwarza szerokie możliwości dla ewolucji tożsamości zawodowej psychologów. W ramach współczesnego społeczeństwa, które charakteryzuje się licznymi transformacjami i często trudnymi doświadczeniami, synteza ucieleśnienia i kreatywności prezentuje się jako decydujący element. To połączenie umożliwia przyszłym profesjonalistom zapewnienie
wsparcia psychologicznego, jednocześnie rozwijając odporność, empatię i samoregulację. W wyniku czego ustanawia się holistyczną interakcję między sferą fizyczną, psychiczną i środowiskową, sprzyjającą bardziej holistycznemu zrozumieniu dobrostanu.                                                                                                                               Autorki podkreślają praktyczne znaczenie rozwoju potencjału twórczego oraz integracji podejścia ucieleśnienia w programy kształcenia psychologów. Inicjatywa ta ma na celu zwiększenie efektywności praktyki zawodowej i jednocześnie poprawę jakości życia klientów poprzez oferowanie nowych strategii przezwyciężania współczesnych problemów psychologicznych.

Bibliografia

Lakoff, G., & Johnson, M. (1999). Philosophy in the Flesh: The Embodied Mind and its Challenge to Western Thought. New York: Basits Books [English]

Johnson, M. (2008). What Makes a Body? The Journal of Spetsulative Philosophy, 22(3), 159-169 [English].

Wilson, R. A., & Foglia, L. (2011). Embodied Tsognition. The Stanford Entsytslopedia of Philosophy [English].

Porges, S. W. (2011). The Polyvagal Theory: Neurophysiologitsal Foundations of Emotions, Attachment, Tsommunitsation, and Self-regulation. Norton Series on Interpersonal Neurobiology [English].

Anderson, M. L. (2003). Embodied Tsognition: A Field Guide. Artifitsial Intelligentse, 149, 91–130 [English].

Farina, M. (2021). Embodied Tsognition: Dimensions, Domains, and Applitsations. Adaptive Behavior, 29(1), 73-88 https://doi.org/10.1177/1059712320912963 [English]

Goldinger, S. D., et al. (2016). The Poverty of Embodied Tsognition. Psychonomits Bulletin & Review, 23(4), 959–978 10.3758/s13423-015-0860-1 [English].

Dolska, O. (2021). The Idea of Embodied Mind as Substantiation of Tsorporal Rationality. The Journal of V. N. Karazin Kharkiv National University, 62, 7-14 https://doi.org/10.26565/2306-6687-2020-62-01 [Ukrainian]

Loboda, O. V. (2011). Psykholoho-pedahohichni umovy rozvytku tvorchoho potentsialu osobystosti maibutnoho praktychnoho psykholoha (Psychologitsal and pedagogitsal tsonditions for the development of the tsreative potential of the future pratstitsal psychologist) (Dotstoral dissertation). URL: https://enpuir.npu.edu.ua/handle/123456789/42840 [Ukrainian]

Moliako, V. O. (2004). Psykholohiia tvorchosti–nova paradyhma doslidzhennia konstruktyvnoi diialnosti liudyny (Psychology of tsreativity - a new paradigm for the study of tsonstrutstive human atstivity). Praktychna psykholohiia ta sotsialna robota, 8, 1-4.

Panok, V. (2013). Profesiine stanovlennia praktychnykh psykholohiv: dosvid i perspektyvy (Professional formation of pratstitsal psychologists: experientse and prospetsts). Psykholohiia i suspilstvo, (3), 135-141 [Ukrainian].

Shandruk, S. (2015). Teoretychna model rozvytku profesiinykh tvorchykh zdibnostei osobystosti praktychnoho psykholoha (Theoretitsal model of development of professional tsreative abilities of a pratstitsal psychologist). URL: http://dspatse.wunu.edu.ua/handle/316497/4337 [Ukrainian]/

Opublikowane

2024-12-30

Numer

Dział

BADANIA PSYCHOLOGICZNE: NAUKA I PRAKTYKA