Wojna: droga do sprawiedliwości czy katastrofa antropologiczna

Abstrakt

Na podstawie analizy zjawiska wojny rozpatrywane są jej konsekwencje w kontekście katastrofy antropologicznej. W toku konfliktów zbrojnych niemożliwe jest zachowanie pewnej miary człowieczeństwa, niedopuszczenie do przekroczenia granicy, za którą kończy się natura ludzka i pojawia się tragiczna różnica między człowiekiem jako bytem biologicznym a jego zdolnością i gotowością do bycia i nazywania się człowiekiem. Podjęto próbę ukazania głębokich przyczyn konfliktów zbrojnych. Zwrócono uwaagę na systemowy kryzys społeczny, czyli na niezdolność istniejących społeczno-politycznych form rządów do przezwyciężenia różnych form alienacji człowieka. Zaznaczono także konieczność krytycznego i ostrożnego podejścia do teorii wojen sprawiedliwych.