Rozwój kultury komunikacyjnej osobowości przyszłego specjalisty jako niezbędny warunek aktywnej adaptacji

Abstrakt

W artykule podkreślono potrzebę rozwoju kultury komunikacyjnej przyszłego specjalisty podczas szkolenia zawodowego w warunkach szkolnictwa wyższego. Kształtowanie modelu komunikacji biznesowej, adekwatnego do wymagań nowego statusu zdobywcy wykształcenia wyższego, sprzyja aktywnej adaptacji podmiotu działalności edukacyjnej i zawodowej. Aktywna adaptacja to system celowych, aktywnych działań studenta, mających na celu zmianę siebie, własnego zachowania, warunków działalności edukacyjnej i zawodowej oraz trybu życia w ogóle. Stosuje się ją, gdy trzeba nauczyć się czegoś nowego: nowego modelu uczenia się, zachowania, komunikacji, systemu wartości, etycznych, moralnych i kulturowych norm interakcji. W rezultacie student rozwija osobisty i zawodowy adaptacyjny potencjał specjalisty oraz indywidualny styl jakościowej komunikacji dialogowej z partnerami biznesowymi oraz gotowość do samorealizacji zawodowej i społecznej. W warunkach uczelni wyższych konieczne jest zorganizowanie specjalnej pracy nad rozwojem zasobu zdolności dostosowawczych osobowości studenta pierwszego roku w okresie przejściowym od systemu szkolnictwa średniego do systemu szkolnictwa wyższego w celu zapewnienia opracowania nowego modelu uczenia się, zachowania i komunikacji. Potrzeba komunikacji jest dominującą potrzebą rozwoju osobistego w okresie pełnolecia. Jej zaspokojenie przyczynia się do rozwoju pozytywnego samostanowienia osobowości. Rezultatem tego jest pozytywna „Ja-koncepcja” specjalisty. Jest ona definiowana jako kluczowy psychologiczny wyznacznik rozwoju zawodowego i kariery. Dlatego ważne jest, aby zwrócić szczególną uwagę na kształtowanie kultury komunikacyjnej specjalisty na uczelni wyższej. Kultura komunikacyjna jednostki zawiera system wiedzy, norm, wartości i wzorców zachowań przyjętych w społeczeństwie oraz zdolność do organicznego, naturalnego i łatwego wdrażania ich w komunikacji biznesowej i emocjonalnej. Zapewnia ona motywację jednostki i samorealizację funkcji uczenia się, wychowania i rozwoju przyszłego specjalisty. Psychologowie rozróżniają następujące jej funkcje: kontaktowa; informacyjna; motywująca; koordynacyjna; emocjonalna; realizacja wpływu psychologicznego; autoprezentacja itp. Kultura komunikacyjna osoby zdobywającej wykształcenie wyższe i jej aktywna adaptacja decydują o jakości szkolenia zawodowego, skuteczności dalszej samorealizacji i odpowiedzialności społecznej w instytucji zawodowej.